Binnenkijker: Een dijk van een huis

Toen Adrie het perceel samen met zijn vrouw kocht, stond er nog een oud vissershuisje. Er lag al een vergunning om dat te slopen en een nieuw huis te bouwen, maar het ontwerp dat er lag, was niet wat Adrie voor ogen had. “Ik woonde al in het dorp en kende deze plek goed. Het voelde altijd al heel bijzonder. Je kijkt uit over het Markermeer en loopt vanuit de tuin zo de dijk op. Ik wilde een huis dat eruitzag alsof het er al eeuwen staat, maar dan met de voordelen van nieuwbouw.” Samen met architect Maarten Koning en de aannemer werkte hij het plan steeds verder uit. Niet alleen vanaf de tekentafel, maar vooral tijdens de bouw zelf. “We zaten er tijdens de bouw – op een leuke manier – bovenop. Veel ideeën ontstonden gewoon onderweg. Het was fijn dat de aannemer daar flexibel mee omging. Zo werd het een boerderij die nieuw is, maar voelt alsof hij er altijd al heeft gestaan.”

OUDE MATERIALEN, NIEUWE HERINNERINGEN

Bij binnenkomst valt direct de warme, landelijke sfeer op. De zichtbare houten balken, de diepe vensternissen en de ambachtelijke details geven het huis karakter. Het licht valt zacht naar binnen en vanuit vrijwel iedere ruimte kijk je uit over het omliggende landschap. Een echte blikvanger is het eeuwenoude vierkant, de dragende eiken constructie die ooit onderdeel was van een boerderij uit een nabijgelegen dorp. “Die boerderij werd gesloopt. Wij hebben het vierkant overgenomen en hier opnieuw gebruikt. Dit is letterlijk het hart van ons huis.” Ook oude luiken, deuren en andere bouwmaterialen zoals tegels kregen een tweede leven. Regelmatig reed Adrie langs andere boerderijen om maten op te nemen van kozijnen en deuren. “We wilden dat alles klopte.”

EEN GROOT HUIS DAT KNUS AANVOELT

Hoewel de woonboerderij zeer royaal is, voelt hij bijzonder knus aan. Dat was vanaf het begin dan ook een belangrijk uitgangspunt. “We wilden vooral dat het warm zou aanvoelen. Dat je binnenkomt en het huis als een deken om je heen valt.” Om de ruimte op te delen kwamen er onder meer op twee plekken openslaande deuren. Zo loopt de woonkamer over in de eetkamer en in de oude speelkamer. “Overdag zijn de en-suitedeuren vaak dicht en ben ik vooral in de woonkeuken, maar ’s avonds zet ik ze open. Als er visite is, blijft die altijd in de keuken hangen. Daar wordt gekookt, gegeten en uren nagepraat.” De bijzondere trap naar de bovenverdieping ontstond in eerste instantie uit praktische overwegingen. “Boven loopt alles schuin. In de vide boven de keuken bleek nog ruimte te zitten. Zo is het trappenhuis ontstaan. Het leuke is dat het onbedoeld een geweldige blikvanger is geworden.” Ook de verhoogde zit in de woonkamer heeft een verhaal. Die verwijst subtiel naar de vroegere koestal en breekt tegelijkertijd de ruimte op.

KLEUR GEEFT WARMTE

Door het huis komen warme groentinten, oker en zachte beige kleuren terug. Alleen de hal is verrassend blauw. De vloeren en tegels zijn gemaakt van natuurlijke materialen, die mooi verouderen. “Deze meer landelijke stijl past heel mooi bij de boerderij en geeft veel warmte en gezelligheid.” Ook de meubels zijn op deze woonstijl afgestemd. De grote eettafel, superroyale bank en een robuust hakblok als eiland in de keuken geven de ruimtes precies wat ze nodig hebben. “Oversized meubels geven een groot huis body. Alles wat te klein is, verdwijnt in de ruimte.

WONEN OP EEN EIGEN LANDGOED

Rondom de boerderij ligt ruim vijf hectare grond, dus groene vingers zijn geen overbodige luxe. Hoge bomen, waterpartijen, graslanden en een fruitboomgaard wisselen elkaar af. Door de boomgaard heeft Adrie wandelpaden gemaaid. “Zodat ik daar met mijn hond kan lopen.” Midden op het erf ligt het verwarmde zwembad met daarnaast het gastenverblijf. “We noemen dit de blokhut. Familie en vrienden blijven daar altijd logeren. Op zomeravonden eten we heerlijk op de veranda, waar het water van het zwembad over de rand stroomt; dat geeft een heerlijk ontspannen geluid.” In het begin van de vorige eeuw stonden er twee molens op het terrein. Op de plek waar ooit een van de molens stond, ligt nu een rond terras, omringd door een beukenhaag en moerbeibomen. De vorm volgt precies de contouren van de verdwenen molen. “Daarom heet de weg naar het huis toe het Molentjespad. Het is een knipoog naar het verleden.”

HET MARKERMEER ALS ACHTERTUIN

Misschien wel het meest bijzondere aan deze plek is de unieke ligging aan het Markermeer. Tijdens de fotoshoot voor Buitengewoon was het tropisch warm en genoten dagjesmensen van het strand en de haven tegenover het huis. “Op zomerse dagen hangt hier altijd een ontspannen sfeer en is er lekker wat reuring. Maar het mooiste is toch als iedereen aan het einde van de dag weer naar huis gaat en de dijk weer van mij is”, zegt Adrie lachend. “’s Avonds loop ik altijd met mijn hond over de dijk. Er is nauwelijks lichtvervuiling, dus je ziet ontzettend veel sterren. Dat blijft bijzonder, elke avond weer.” Ook vanuit verschillende slaapkamers op de verdieping is het Markermeer zichtbaar. “Dat went nooit.”

TIJD VOOR EEN NIEUW HOOFDSTUK

Na 21 jaar neemt Adrie afscheid van deze plek waar hij samen met zijn vrouw zoveel heeft opgebouwd en met zijn gezin zo fijn heeft gewoond. “Drieënhalf jaar geleden is mijn vrouw overleden. Dan verandert er veel. Mijn zoon is al jaren het huis uit, daarom is het voor mij tijd voor een volgende fase. Niet omdat het huis te groot voor mij is, daar ben ik aan gewend, maar een groot erf en een fruittuin vragen aandacht. Dat deed ik altijd met plezier, maar laat ik in de toekomst graag aan iemand anders over”, vertelt hij met een glimlach. Het afscheid van het huis zal niet gemakkelijk zijn. “Bij iedere balk heb ik een herinnering. Eerst bouwden we het huis, daarna de tuin, het gastenverblijf en uiteindelijk de schuur. Alles is stap voor stap ontstaan. Het zal slikken zijn als ik voor de laatste keer de deur achter mij dichttrek, maar ik hoop vooral dat de volgende bewoners hetzelfde gaan voelen als ik: dat ze verliefd worden op deze plek en net als ik dat stiekem altijd zullen blijven.”

‍